Git 124 Son
  1. 1
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    Dursun Ali Erzincanlı'dan Şiir Metinleri..


    MİRAC
    Kapatın gözlerinizi
    Ve karanlığı seyredin
    İşte böyle bir gece
    Mekke’de bir gece
    Yorgunluk havada
    Gariplik suda
    Simsiyah bir sessizlik
    Uyku bile uykuda
    Kâbe’nin hatîm kısmında
    Yanı üzre yatan biri var
    Yıl hüzün yılı
    Ebu Talib yok
    Yıl hüzün yılı
    Vefakâr eş
    Haticetül kübrâ yok
    Kâbe’nin hatîm kısmında
    Yanı üzre yatan biri var
    Teselli arayan kalp
    Hüzünle çarpan kalp
    O’nun kalbi
    Ve ayak sesleri
    Yıldızlar ışıldıyor
    Bu ayak sesleri göklerden
    Yol veriyor yıldızlar
    Semâdan inenler var
    İzin verseydi Allah
    Kâinat inerdi yere
    Çünkü kâbe’nin hatîm kısmında yatan
    Sultân-ı levlâk’tır
    Habîb-i zîşândır o
    Nur-u hüda’dır
    Merhamet ufkunun nazlı güneşi
    Kainatın biricik çiçeğidir o
    İzin verseydi allah
    Âlemler inerdi yere
    Oysa emir yalnız cebrail’e
    Ve yalnız cebrail iner yere
    Kalk ya rasulallah
    Semada melekler seni bekler
    Taif’te taşlanan yüzüne hasret
    Alaya alınan sözüne hasret
    Seni bekler melekler
    Yer yüzünde vefa yok mu?
    Seni teselli edecek birini mi arıyor kalbin
    Sevdiklerin bir bir uçuyor mu elinden?
    Davetini hafife mı aldılar?
    Üzülme ve aç gözlerini
    Öteler bekliyor seni
    Bu gece kainat adını anacak,
    Aç gözlerini ki alemler nazarına kanacak
    Burak, senin için uçacak
    Aç gözlerini ya habiballah
    Bu gecenin adına isra diyecek allah
    Ey yedi kat sema aç kapılarını,
    Ve haber ver hasretle bekleyen peygamberlere
    Deki hazreti Adem’e;
    Cennetin kapısına adı yazılan
    İsminin hatrına af istediğin
    Salih oğul geliyor
    Söyle İsa’ya:
    Kuytu köşelerde
    Havarilerinle Allah’a sığınırken,
    Bir adım ötedeymiş gibi kokusunu aldığın
    Ve insanlığa gelişini müjdelediğin
    Ahmet geliyor
    Yusuf’a, İdris’e, Harun’a söyle
    Musa’ya deki:
    Vasıflarına hayran olup da
    Ümmetinden olmak istediğin
    Salih kardeş geliyor
    Müjde ver İbrahim Peygamber’e:
    Dua dua yalvarıp
    Gelmesini istediğin oğul geliyor
    Aç kapılarını ey yedi kat sema
    Bu gelen Muhammed Mustafa
    Cebrail yol gösterir
    Ve yürür sultanlar sultanı
    Bu nasıl bir yürüyüştür
    Bu nasıl bir eda?
    İnci inci ter mübarek alınlarında
    Baştan ayağa edep var
    Attığı her adımda
    Sultanım,
    Cennetler gösterilirken o gece
    Ümmetini hayal ettin mi cennette?
    Cehennemin alevleri selamlarken seni,
    Gözyaşlarını gördü mü Cebrail?
    Ümmetim dedin mi?
    Sen unutmazsın bizi bunda kuşku yok
    Tahiyyat duası haber verdi bize
    Sen bizi hiçbir yerde
    Hiçbir zaman unutmadın
    İnşallah biz de seni unutanlardan olmayız
    Allah seni unutturmasın bize
    Bir söz sultanının dediği gibi
    Eğer günahlarımızdan dolayı girersek cehenneme
    Ve Allah biran olsun açarsa ufkumuzu
    Talaal bedru aleyna diyeceğiz
    Miraç gecesi
    Yürüdü rasulullah
    Cebrail önde
    Bir gece yürüyüşüyle
    Yürüdüler… Yükseldiler
    Yükseldikçe yükseldiler
    Cebrail durdu birden,
    Ya rasulallah, benimle buraya kadar
    Efendimiz niçin diye sordu
    Burası sidre-i münteha’dır
    Bir adım daha atarsam, yanarım, kavrulurum
    Allah rasulu, sordular:
    Nasıl gidilir sidre-i münteha’da?
    Cibril-i emin cevap verdi:
    Aşkla!
    Aşkla gidilir ya rasulallah
    Aşkla gidilir ya habiballah
    Aşkla gidilir ya nebiyyallah
    Yürü sultanım yol senindir!
    Aşk vadisinde mühür senin
    Söz senindir hal senindir
    Muhabbetin adı sensin
    Varlıkların tadı sensin
    Yürü ve selamını ilet
    Gözü yaşlı ümmetinin
    Sensiz bunca yetimin
    İlet selamını
    Ahir zamanın ahını
    Yüceler yücesine ilet
    Sultanım
    Sen dönerken miraçtan
    İlahi hediyelerle
    Bizim için miraç olan
    Beş vakit namazla,
    Bakara suresinin son iki ayetiyle
    Ve şirke düşmeyenin affedilebileceği müjdesiyle
    Dönerken sen miraçtan
    Biz ahir zamandan
    Ebu Bekir edasıyla bakıyoruz sana
    “O söylediyse doğrudur”
    Rasulullah söylediyse doğrudur
    Ve bir ayetin sıcaklğı sarıyor
    Kainatin kalbini:
    Her türlü noksanlıktan münezzeh olan allah
    Kulunu geceleyin mescid-i haram’dan alıp,
    Kendisine bir takım ayetler gösterelim diye
    Etrafını mübarek kıldığımız
    Mescid-i aksa’ya götürdü
    Çünkü, işiten ve bilen odur
    Şimdi açın gözlerinizi
    Ve mîrâc’a hazırlanın


    İlgili Yazılar

  2. 2
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    Cevap: Dursun Ali Erzincanlı'dan Şiir Metinleri..


    UHUD

    Günlerden cuma...
    Uhut'a gelenler var.
    Medine yolu toz duman...
    Uhut'a gelenler var.
    Bir dağılsa da şu hava,
    Görsek Medine-i Münevvere'den Uhut'a gelenleri.
    Bir görsek Allah Rasulü'nü
    Ve eroğlu erleri...
    Bakın göründüler işte;
    Atının üzerinde evrenin efendisi!
    Cihanın gözbebeği!
    Uhut'un sevgilisi!
    Sağında ve solunda ashab-ı güzin
    Önündeyse iki üveyk yürüyor;
    Biri Sad bin Muaz,
    Diğeri Sad bin Übade.
    Allah'ım bu ne edep
    Atlarının bile başı yerde...
    Bakın şu iki gence!
    İkisi de onbeşinde...
    Şu kısa boylu olanı Rafi' bin Hadic!
    Parmaklarının ucuna basıyor ki
    Boyu uzun görünsün!
    İyi ok attığı söylenince
    İzin veriyor efendimiz.
    Diğer gençse Semüre bin Cündüp...
    Ağlayarak peygamberinin yanına gidiyor.
    Ya rasulallah! diyor,
    Rafi'ye izin verdiniz. Bana niye izin yok?
    Ben rafi'yi güreşte yeniyorum.
    Efendimiz tebessüm buyuruyorlar.
    Ve bu iki ana kuzusuna güreş tutturuyorlar.
    Semüre Rafi'yi yenince güreşte,
    Fahr-i kainat ona da izin veriyor.
    Günlerden cumartesi...
    Uhud'a gelenler var.
    İşte Ayneyn Tepesi-Okçular Tepesi-
    Başlarında Abdullah bin Cübeyr
    Sultanı dinliyorlar.
    Düşmanı yendiğimzi görsenizde
    Size haber vermedikçe, adam göndermedikçe
    Yerlerinizden ASLA ayrılmayın!
    Kuşların cesetlerimizi kapıştıklarını görseniz dahi
    Ben size adam göndermedikçe
    Yerlerinizden asla ayrılmayın!
    İki ordu da hazır...
    İki ordu da harp nizamında...
    Ve Uhud'un kalp atışları dışında yeryüzü nefes bile almıyor!
    Sessizliği bozan Kureyş'in Sancaktarı'dır.
    Söylediği her söz küfür kokulu...
    Benimle çarpışmaya er meydanına kim çıkar!
    Bu bir meydan okumadır.
    Cevapsa bir çift ayak sesi...
    Gözler Uhud toprağında yürüyen bu ayaklarda...
    Kime ait bu adımlar ki bastığı toprak 'ALLAH' diyor!
    Ve Esedullah namıyla Hz. Ali(R.A.) yürüyor.
    Birkaç saniye, bir tek hamle...
    ALLAH'ın(C.C.) Arslanı dimdik ayakta
    Kureyş'in sancağı ise yerde...
    Ardından bir başkası yükseltiyor sancağı
    Ama bilmiyor ki bu defa kim var Uhud meydanında
    Gökyüzünde yıldırımlar
    Yeryüzünde Hamza var.
    Asıl şimdi başladı Uhud'un türküsü.
    Tam üç katı düşmanla Peygamber(A.S.M) ordusu
    Göz göze ve diş dişe.
    Uhud'da yiğitler var.
    İşte: Ebu Lücane...
    Kılıcın üzerinde bir yazı
    Korkaklıkta ar
    İlerlemekte şeref var!
    İşte: Musab bin Umeyr...
    Zırhını giyinince
    Nasılda Peygamber'e(A.S.M.) benziyor.
    Ve döne döne savaşan Hz. Hamza...
    Ben Allah'ın(C.C.) Arslanı'yım diyor!
    Ebu Katade'ye bakın.
    Bakın bir ok fırlıyor müşrik yayından
    Bir havayı yara yara geliyor.
    Hedefte Rasulullah(A.S.M.) var.
    İşte: Ebu Katade...
    Okun Fahr-i Kainat'a(A.S.M) doğru gittiğini görünce
    ALLAH'ı(C.C.) andı önce
    Ve uzattı başını!
    Ok Katade'nin gözüne saplandı.
    Uhud'da yiğitler var...
    Şirk ordusunu bozguna uğratan...
    Ömer bin Hattab'a bakın
    Gözleri çakmak çakmak...
    Ama telaş var yüzünde Hz. Ömer'in(R.A.)
    Bu ne hal ey Ömer...
    Düşman hüsran yaşarken
    Zafer kaznılmışken
    Bu ne hal ey koca Ömer!
    Niçin okçular tepesine bakıyorsun?
    Neler oluyor orda?
    Niye iniyor okçular Ayneyn Tepesi'nden?
    Allah Rasulü(A.S.M) haber vermeden niye iniyorlar?
    Ey Abdullah bin Cübeyr!
    Durdursana okçuları!
    Durun, Allah(C.C.) aşkına durun!
    Arkanızdan düşman geliyor, inmeyin yerinizden.
    Sahabe sendeliyor inmeyin yerinizden.
    Kainat yalvarıyor inmeyin!
    Sultanlar Sultanı'nı(A.S.M) incitecekler, inmeyin!

    Peygamber(A.S.M) ordusu iki ateş arasında...
    Efendimizin(A.S.M) etrafında on beş sahabe...
    Bakın, mübarek elleri Rasulullah'ın(A.S.M.)
    Yüzüne kapanıyor!
    Kainatın affı için semaya kalkan eller
    Şimdi kan içinde!
    Yetiş Ey Ebu Ubeyde!
    Nur saçan yüz kan içinde!

    Zaman donuyor sanki,
    Ve dudaklarının arasından birşey düşüyor.
    Kıpkırmızı bir yakut gibi
    Peygamberin(A.S.M.) mübarek dişi!
    Uhud Dağı'nı bir titreme alıyor.
    Zaman donuyor sanki,
    Ve gökler yırtılıyor!
    Uhud Dağı'nı bir titreme alıyor!
    Kimse Uhud'a ilişmesin.
    Çünkü bir ses geliyor altı yerden!
    Muhammed'in(A.S.M.) dişi yere düşmesin!
    Ve Cibril-i Emin yaratıldığı günden beri,
    En hızlı inişiyle iniyor!
    Çünkü altı yönden bir ses geliyor!
    Yere düşmesin Muhammed'in(A.S.M.) dişi!

    Kara bulutlar çöktü Uhud'a!
    Bir ses ortalığı velveleye verdi:
    Muhammed(A.S.M.) öldürüldü!
    Muhammed(A.S.M.) öldürüldü!
    'Eğer O(A.S.M.) öldürüldüyse ben niye yaşıyorum! '
    Diyen Enes bin Nad atıdı küfrün alevleri arasına!
    Artık yaşlı gözler Sevgili'yi(A.S.M.) arıyor.
    Kab bin Malik Hz. sesi duyuldu:
    'Rasuluh(A.S.M) yaşıyor,
    Allah(C.C.) 'ın Rasulü(A.S.M.) yaşıyor,
    Onu(A.S.M.) miğferinin arasından ışıl ışıl parlayan gözlerinden tanıdım.
    Habibullah(A.S.M.) yaşıyor.
    Onu(A.S.M.) şefkat dolu gözlerinden tanıdım.'

    Ashab-ı Güzin'in sevincine bir bakın!
    Uhud'un sevincine bir bakın!
    Hz.Hamza duydu ya bu yeter!
    Rasulullah(A.S.M.) yaşıyor ya bu yeter!
    Yine daldı Hamza Kureyş'in dalgalarına!
    Ama savaşırken bir ara sendeledi Hamza.
    Ve boşlukta bir mızrak belirdi.
    Ey Hamza! Uhud'u her anışımızda kaç mü'min girmek ister mızrakla senin arana?
    Kaç mü'min keşke ben öleydim, keşke mızrak benim sineme saplansaydı der?
    Ama Şehidlerin Seyyidi sensin!
    Şehidlerin Efendisi sensin!
    Uhud'da şehidler var...
    Şehidlerin Seyyidi Hamza var Uhud'da!
    Rasul-i Zişan'ın(A.S.M.) gözlerinden boşalan yaş,
    Hamza'yı yıkar gibiydi!
    Fahr-i Kainat(A.S.M.) hiç bu kadar elem duymamıştı!
    Hiç bu kadar üzülmemişti!
    Ve amcasına hiç böyle seslenmemişti:
    'Ey Rasulullah'ın(A.S.M) amcası Hamza;
    Ey Allah(C.C.) 'ın ve Rasulü'nün(A.S.M) Arslanı Hamza;
    Ey hayırlar işleyen Hamza;
    Ey Rasulullah'a(A.S.M) koruyucu olan Hamza;
    Allah(C.C.) sana rahmet etsin!
    Eğer senden sonra yas tutmak gerekseydi;
    Sevinmeyi bırakıp sana yas tutardım! '
    Ve bir ayet yankılanıyor Ahzab dağında:
    (Bismillahirrahmanir rahim-Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla!)
    'Mü'minlerden öyle yiğitler vardır ki,
    Onlar Allah(C.C.) 'a verdikleri sözde sadakat gösterdiler.
    Onlardan bazıları şehid oluncaya kadar
    çarpışacağına dair yaptığı adağını yerine getirdi.
    Kimisi de şehid olmayı bekliyor.
    Onlar verdikleri sözü asla değiştirmediler.'




  3. 3
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    Cevap: Dursun Ali Erzincanlı'dan Şiir Metinleri..


    40 YAŞINDASIN

    Rahmetini umarak
    Günahkar bir dille;
    Allah Azze ve Celle

    Ya Rasulallah,
    Âlemlere rahmet hayatın geçiyor kalbimizden,
    Kalbimizden seyrediyoruz seni.

    İşte
    Bir yaşındasın,
    Beni Sa'd yurdundasın
    Sana süt anne olmadı kadınlar
    Bu yüzden dargın bulutlar
    Bir damla yağmur indirmiyor
    Kıtlık hüküm sürüyor Beni Sa'd yurdunda
    Minicik bir bulut var gökyüzünde
    Sana aşık...
    Ayrılmıyor başucundan
    Ve insanlar yağmur duasında...
    Hz.Halime kucağına alıyor seni
    Yüzünde bir gölgelik...Seni güneşten korumak için
    Oysa minicik bulut gökyüzünde
    Sana meftun, sana kilitli...
    Ve dua eden rahibin kucağındasın
    Dünyalar güzeli gözlerine bakıyor rahip
    Kıtlığı da unutuyor, yağmuru da, duayı da
    Ama sen unutmuyorsun
    Uğruna canlarımız feda o gözlerinle gökyüzüne bakıyorsun
    O minicik bulut ilişiyor bakışlarına
    Büyüyor, büyüyor...
    Sonra nazlı, nazlı yağmur damlaları iniyor buluttan
    Fakat çoğusu bilmiyor yağmurun geliş sebebini
    Çoğusu bilmiyor seni...

    Altı yaşındasın
    Medine-i Münevvere yolundasın
    Yanında aziz annen ve Ümmü Eymen
    Yetimliğini hissediyorsun baba kabristanında
    Sonra yolda, Ebva'da öksüzlük karşılıyor seni
    Mekke'ye annesiz giriyorsun
    Abdulmuttalip bir başka seviyor seni
    Ebu Talip bir başka seviyor

    Ya Rasulallah
    Mekke çocukları annelerine seslenirler miydi senin yanında
    Onlar anne deyince sen yere mi bakardın
    Mekke rüzgarları kaç gece gözyaşlarını taşıdı Ebva'ya
    Kaç gece anne diye hıçkırdın
    Efendim!
    Senin yerine de anne dedik annemize
    Senin yerine de baba dedik

    Yirmi beş yaşındasın
    Ve bambaşkasın
    Kimse sana denk değil
    Şefkat yayıyor kokun
    Güven veriyor sesin
    Sen Muhammed-ül Emin' sin

    Otuz üç yaşındasın
    Dalga dalga rahmet var

    Otuz beş yaşındasın
    Hadi gel bekletme yar
    İniltiler çalıyor kapısını göklerin
    Hadi gel bekletme yar
    Sinesi çatlayacak Rasul bekleyenlerin...
    Hadi gel ey Yâr!
    Nurdağına davet var

    İşte
    Kırk yaşındasın
    Hira Nur dağındasın
    Cibril iniyor göklerden
    Ve nokta nokta her yerden salat, selam yükseliyor
    Sen kâinatın yüreğinden hasretle kopan ' Ah! ' sın
    Karanlık gecelerimize sabahsın
    Sen Nebiyullahsın
    Sen Habibullahsın
    Sen Rasulullahsın

    Niye incittilerki seni sultanım
    Niye işkence yaptılarki sana
    Ebu Talip öldü diye mi bu pervasızca saldırılar
    Himayesiz kaldın diye mi
    Kabe'deki ağlayışın geliyor gözümüzün önüne
    ' Amca yokluğunu ne çabuk hissettirdin ' diyişin
    Haremde namaz kılışın geliyor aklımıza
    Başına pislikler saçılıyor
    Başlar feda o mübarek başına
    Nasipsizler sana bakıp nasıl da gülüyorlar
    Biri koşuyor Mekke sokaklarından sana doğru
    Biri koşuyor ama sanki yere inmiş Arş-ı Âla
    ' Bu koşan kimdir ' diye bir soru dolaşıyor boşlukta
    Bu koşan kim?
    Ve cevap veriyor biri:
    Muhammed' in kızı Fatımatüz-Zehra
    Velilerin anası...
    Yüzünü gözünü siliyor biricik kızın
    Sana yeryüzünde en çok benzeyen
    Gülmesi sen, ağlaması sen
    ' Ağlama kızım ' diyişin geliyor aklımıza
    Niye çıkardılar ki yurdundan seni
    Himayesiz kaldın diye mi
    Onlar bilmiyorlar mıydı seni himaye edeni
    Seni yetim bulup barındıranı
    Seni alemlere rahmet kılanı
    Onlar deli diyorlardı sana, sen susuyordun
    Mecnun diyorlardı, şair diyorlardı, sen susuyordun
    'Seni bizim elimizden kim kurtaracak' diyorlardı
    Sen,
    Sen ' Allah! ' diyordun
    Allah Azze ve Celle
    Semayı haşyet kaplıyordu
    Sen ' Allah! ' diyordun
    Arş-ı Âla titriyordu
    Bedir' de ' Allah! ' diyordun
    Üç bin melek iniyordu alaca atlarda
    Yüz yirmi beş bin sahabi:
    ' Anam babam sana feda olsun ' diyordu

    Ya Rasulallah
    Medine-i Münevvere sokaklarında yürüyordun
    Neccar Oğulları'nın küçük kızları seni görünce
    Sevinçten ne yapacaklarını bilememişlerdi
    ' Beni seviyor musunuz ' diye sormuştun onlara
    ' Seni çok seviyoruz Ya Habiballah ' demişlerdi
    Sen de:
    ' Allah biliyor ki ben de sizi çok seviyorum' demiştin
    Bu gün yaşayan gençler var
    Neccar Oğulları'nın kızları diğil belki
    Ama seni onlar da çok seviyor
    Gözyaşlarından belli ki seni canlarından çok seviyorlar
    Senden başka kimseleri yok
    Allah biliyor ki sen onları da çok seviyorsun

    Altmış üç yaşındasın
    Refik-i Âla duasındasın
    Senin için siyah yünden çizgili bir cüppe dokunmuştu
    Kenarları beyazdı
    Onu giyerek ashabının yanına çıkmıştın
    Ve mübarek ellerini dizine vurarak:
    ' Görüyor musunuz ne kadar güzel ' demiştin
    Meclisinde bulunan biri sana seslenmişti:
    ' Anam babam sana feda olsun ya Rasulallah, onu bana ver '
    Niye istemişti ki senden sevdiğini bile bile
    İstendiğinde katiyyen ' hayır ' demediğini bile bile
    ' Peki ' dedin o zata
    Ve sen yine yamalı, eski cübbeni giydin
    Dostuna kavuşmana bir hafta kalmıştı
    Aynı cübbeden yine yine diktirdiler
    Ama giyinmek nasip olmadı
    Haberler uçurmuştun Ebu Hureyre' nin diliyle:
    ' Benden sonra öyle kimseler gelecek ki, keşke peygamberi görseydik de ne malımız ne de evladımız olsaydı diyecekler '
    Ve Hz. Enes ile paylaşmıştın özlemini
    ' Beni görmedikleri halde bana iman eden kardeşlerimi görmeyi çok isterdim'

    Sultanım!
    Ey Medine minberinde ' ümmeti, ümmeti ' diye hüznü giyen sevgili
    Ey Mekke mihrabında alemler hesabına ' Allah! ' diyen sevgili
    Bize lütfu ilahi bahşedilen kapına diz çöktük, bey' at ettik
    Rabbinden bize ne getirdi isen amenna
    Duyduk, itaat ettik

    Ya Rasulallah
    Sen hâlâ kırk yaşındasın

    Ve hâlâ ümmetinin başındasın...



  4. Reklam

  5. 4
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    Cevap: Dursun Ali Erzincanlı'dan Şiir Metinleri..


    BEN BÖYLE OLMAMALIYDIM

    Ben, böyle olmamalıydım
    İsmini duyunca, boynum düşmeliydi omzuma.
    İçime bir ateş düşmeliydi
    Ayaklarımın feri kesilmeliydi.
    Kendimden geçmeliydim sonra...
    Adını sayıklamalıydım, adımı unuttuğumda
    Ama bunu kimse duymamalıydı,
    Seni, mahşere kadar saklamalıydım.
    Ben böyle olmamalıydım
    Nisan akşamlarını ıslatırken yağmur
    Bahar, şarkılarını söylerken karanlığa
    Çalan her kapıya `sensin` diye koşmalıydım.
    Ayak sesleri gelmeliydi uzaktan
    Ben hep sana yormalıydım.
    Gece yıldızlarını serpince göre
    Seni görmek için uyumalıydım.
    Şarkılar kime söylenirse söylensin
    Sana diye dinlemeliydim.
    Türküler dolmalıydı odama,
    Ben bir selvi boylu yârdan ayrıldım deyince bir ses
    Selvi boylu yâr sen olmalıydın
    Kömür gözlüm ateşine düşeli
    Senin için söylenmiş söz olmalıydı.
    Bir mey yokluğuna ağlamalıydı delice
    Bir keman, incecik çığlık olmalıydı
    Ama bunu kimse bilmemeliydi,
    Seni mahşere kadar saklamalıydım.
    Böyle olmamalıydım,
    Kelimeler Taif'i taşıyınca kulaklarıma
    Daha yüzüme çarpmadan Taif rüzgarı,
    Taşların izi çıkmalıydı yüzümde.
    Uhud anılırken, dişlerine sızı düşmeliydi.
    Haremde bir ikindi vakti
    Kem gözler çevrilince sana
    Ve vefasız eller uzanınca yakana
    İçim daralmalı, nefesim kesilmeliydi.
    Sen ötelere hazırlanırken,
    Öteler senin için süslenirken,
    Son kez baktığın pencerede hayal edip seni,
    Perdenin son kez kapanması gibi,
    Kapanmalıydı gözlerim.
    Sonra içime doğru gerilip,
    Seni bize lutfedenin ismini haykırıp,
    'Allah(C.C.) ' deyip,
    Düşmeliydim yere.
    Ama bunu kimse bilmemeliydi.
    Seni mahşere kadar saklamıydım.
    Ve mahşer günü...
    Uzaktan seni seyretsem.
    Sana yakın olmak için can atsam.
    Beni engelleseler,
    'Sen kim yakınlık kim? ' deseler.
    Ben ağlamaktan konuşamasam.
    Gözlerini çevirsen bana.
    'Benim cennetim bana bakan gözlerindir.'
    Ve tebessüm etsen.
    Ama bunu kimse görmese,
    Seni ebede kadar saklasam.




  6. 5
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    GELSEYDİN

    Sevgili!
    Ümmü Mektum gibi
    Seni görmeden sana sesleniyoruz
    Alıp verdiğin nefesi duyar gibi
    Sanki açınca gözlerimizi
    Seni görecekmişiz gibi
    Sana sesleniyoruz.
    Senin huzurunda ses yükselmez.
    Edeple konuşulur; edeple susulur.
    Hele biz ki bu kapının dilencileri,
    El açıp beklemekten başka
    Bize bir şey düşmezdi ama
    Şu araya giren yıllar olmasa
    Medine’ne uzak yollar olmasa
    İsmin anılınca yürek yanmasa
    Kapında beklemekten başka
    Bize bir şey düşmezdi.
    Bekliyoruz Sultânım!
    Rüyada olsa bile
    Belki teşrif edersin diye
    Hem de hiç kimseyi beklemediğimiz gibi.
    Seni bekliyoruz.
    Gelseydin,
    Bizim için cennet olurdu gelişin.
    Gelseydin,
    Saadetli asrından gönderdiğin selâmını,
    'Kardeşlerim' deyişini
    Birbirimize nasıl anlattığımızı görürdün.
    Gelseydin,
    Dolaşsaydın sofralarımızı,
    Bir tabak fazla görecektin,
    Bir bardak, bir kaşık fazla...
    Ve sofrada bir yer boş,
    Baş köşe! ..
    Ola ki Sen(A.S.M.) lutfeder gelirsin diye.
    Gelseydin,
    Dolaşsaydın gecelerimizi,
    O 'Kutlu Doğum' gecelerini,
    Anneler görecektin.
    Yeni doğmuşsun gibi,
    Yeryüzünü yeni teşrif etmişsin gibi,
    Mışıl mışıl uyuyasın diye
    Seni sabahlara kadar
    Hayalen ayaklarında sallayan anneler görecektin.
    Sevgili!
    Gelseydin,
    Medine-i Münevvere'den dünyaya yayılan Ashabın gibi,
    Eyyüb Sultan gibi,
    Kab bin Malik gibi,
    Bir fecir vaktinde,
    Henüz yirmisinde yirmi beşinde,
    Bırakarak yurtlarını ocaklarını,
    Hedeflerine ilahi rızayı koyan,
    Arkalarına bakmayı ar sayan,
    Yiğitler görecektin.
    Onlar senin yiğidin,
    Elleri, o öpülesi elleri,
    Kimbilir hangi memleketin zemheri soğuklarında üşürken,
    Senin köyünün hayaliyle ısındılar.
    Gelseydin,
    Gecenin zifiri karanlığında,
    Uykunun en tatlı aralığında,
    Rabiatül Adeviyye gibi Rabbiyle başbaşa
    Gençler görecektin.
    Gözyaşı dökerken günahlarına,
    Veysel Karani'den istediğin gibi,
    İnsanlığa dua eden gençler görecektin.
    Gelseydin,
    Asr-ı saadet gibi olmasa da,
    Koklanmaya değer güllerimiz vardı.
    Yine senin ikliminde yetişen.
    Ama sen gelseydin,
    Dikenler bile gül kokardı EFENDİM(A.S.M.) ! ! !
    Seninle göz göze gelmeden gizli gizli seni seyretmek...
    Hz.Vahşi gibi...
    Hani sen Hane-i Saadet'ten Mescid-i Nebevi'ye giderken
    Aişe annemiz ardından hayran hayran bakardı.
    Seni mescidin önünde bekleyen Ashabı'nınsa
    Bakışları yerdeydi.
    Edepten göz göze gelmezlerdi.
    Sende(A.S.M.) tebessüle nazar ederdin.
    Mütebessim çehreni bir Ebu Bekir(R.A.) görürdü,
    Bir de Ömer(R.A.) ...
    Şimdi okununca Ezan-ı Muhammedi
    Pencerelerde, kapı önlerinde,
    Seni(A.S.M.) bekleyen nemli gözler var.
    Gelseydin,
    Ve yürüyüp geçseydin önümüzden,
    Gülleri bayıltan o enfes kokunu çekerdik içimize.
    Sevgili!
    Hakiki aşıkların sana doğru uçarken
    Bizim bu yaptığımız yolda emeklemekti.
    Dünya güzelliğiyle kollarını açarken
    Bize düşen el açıp kapında beklemekti.
    Sevgili!
    Bekliyoruz! ...




  7. 6
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    SEN YOKTUN

    Sen yoktun...
    Hz Âdem’deydi nurun
    Önce cenneti,
    Sonra yeryüzünü şereflendirdin.
    Âdem nuruna affedildi
    Arafat bu affa şâhitti

    Sen yoktun
    Nuh’un gemisindeydi Nurun...
    Dalgalar yeryüzünü boğarken
    Taprağın bağrındaki su
    Gökyüzüyle buluşurken
    Ve bu bir ilahi azap derken,
    Allah nurunu taşıdı binbir sebeple
    Tûfan, nurunu selamladı edeple...

    Sen yoktun...
    Hz.İsmail’in alnındaydı Nurun
    İbrahimî bir dua yükseldi kimsesiz çöllerden
    “Rabbimiz” dedi,
    “Onlara kendi içlerinden
    Senin ayetlerini okuyacak
    Kitap ve hikmeti öğretecek onlara,
    Onları temizleyecek bir elçi gönder,
    Amin dedi on sekiz bin âlem
    Nurunla aydınlanan minicik ellerini semaya kaldırarak
    Amin dedi İsmail.
    Hira Nur dağı amin diyerek ayağa kalktı
    Medine’den adı Uhud olan bir amin yankılandı sevr dağında.

    Sen yoktun...
    Hz.İsa “Ahmed” diye muştuladı seni
    Alemlerin efendisi diye sana seslendi.
    Artık ben sizinle çok söyleşmem, dedi havarilerine..
    Çünkü bu âlemin reisi geliyor...
    Bekleyin Ahmed geliyor.
    Kainata rahmet geliyor.
    Havarilerin yüzünü okşayan,
    Ölüleri dirilten bir nefes oldun
    Ama sen yoktun...


    Sen yoktun Sultânım,
    Hz. Abdullah’ın alnındaydı Nurun
    Başı eğik gezerdi mazlum
    Huteyle göklerden seni sorardı
    Varaka seni arardı semada
    Anneler kız çocuklarını hep ağlayarak sevdiler.
    Ağlayarak süslediler ölüme...
    Ağlayarak hadi dayına gidiyorsun dediler.
    Sen yokken,
    Canlı canlı toprağa gömülmenin adıydı dayıya gitmek.
    Anne yüreğinin çıldırtan çaresizliğiydi.
    Ve yavrusunun ölüme gidişini seyretmesiydi...
    En son çocuk atılırken çukura
    Annesinin suretinde bir melek tuttu onu
    Ve tebessüm ederek hira nur dağını gösterdi.
    Melekler süslüyordu hirâyı.
    Efendisine hazırlanıyordu cebel-i nur,
    Efendisine hazırlanıyordu mekke.
    Âlem Efendisine hazırlanıyordu
    Kainatın gözü Hz. Aminedeydi.
    Toprak yalvarıyordu rabbine,
    Allahım gönder artık diyordu.
    Gel diye ağlıyordu mazlumlar, gözleri semada


    Ve bir gelişin vardı ya rasulallah,
    Bir inişin vardı yer yüzüne...
    Önünde cebrail!
    Ardında yalın kılıç melekler!
    Bir inişin vardı yer yüzüne...
    Yetimler en huzurlu geceyi geçirdi belki de
    Öksüzler annelerine sarıldı doya doya.

    Sonra bir sessizlik kapladı seher vaktini.
    Herşey sus pus olmuştu.
    Hadi diyordu yıldızlar, Hadi diyordu ay!
    Kainat bir isim duymak istiyordu.
    Ve bir ses yükseldi Âmine’nin evinden;
    Muhammed!
    Karanlıklar aydınlığa bıraktı yerini.
    Muhammed!
    Melekler öptü o nurdan ellerini.
    Muhammed!
    Seni yaratan Allah’a kurbânız ey dürri yekta!
    Sana o adı veren rahmana kurbanız


    Artık sen vardın
    Susuz topraklara rahmet indi seninle
    Annenden sonra anne halime sevindi seninle
    Yağmura mı ihtiyaç var?
    Kaldır şehadet parmağını,
    Yağmurları salsın Allah.
    Sonra tut ağacın yaprağını,
    Köklerini çıkarttırıp yanında yürütsün Allah.
    Yeterki sen iste,
    Sen iste yarasulallah
    Deki ben kimim?
    Dağlar, taşlar dile gelsin,
    Dilsiz çocuklar ellerinden tutup,
    Ente Rasulullah desin.

    Sen vardın
    Bedir kârdı,
    Uhut dardı
    Hendek yârdı.
    Yiğitlerin vardı.
    Ölmek için yarışan yiğitler...


    Hele bir enesin vardı senin.
    Enes bin malik...
    Uhut’ta öldüğünü duyunca arkadaşlarına,
    Niye burada oturuyorsunuz diye sormuştu.
    Onlar da
    “Allah’ın Rasulü öldürülmüş deyince
    Enes kükremiş:
    “ Peki o öldükten sonra yaşayıp da ne yapacaksınız?
    Kalkın ve O’nun gibi ölün! Demişti.
    Ve savaşın en yoğun olduğu yerde şehit düşmüştü.
    Hem de ne şehit ey nebi!
    Vücudu yaralardan tanınmaz haldeydi.
    Kızkardeşi ancak parmaklarından tanıdı onu...

    Musab Bin Umeyr’in vardı senin.
    Uhut’ta sancağını taşıyan.
    Öyle bir aşkla sana bağlıydı ki
    Allah o gün melekleri Musab’ın suretinde indirdi.

    Ebu hureyren vardı...
    Acıkınca mescidin önünde durur sana bakardı.
    Sen anlardın,
    Ya Ebâhir gel! Derdin.


    Ve sen gittin...
    Bir gidişle gittin
    Ardında hüznün kaldı.
    Hasretin kaldı göklerde.
    Bilal ezan okuyamaz oldu
    Ne zaman teşebbüs etse
    Muhammed rasulullah demeye
    Dizleri üstüne çöker, kendinden geçerdi.

    Sonra günler ay,
    Aylar yıl oldu.
    Ve asırlar oldu
    Sensizliğe açtık gözlerimizi.
    Ama sen bırakmazsın bizi.
    Sen varsın ey şehitlerin sultanı
    Sen varsın!
    Bir şehit bile ölmezken
    Sana nasıl yok deriz.
    Ebutalip şama giderken devesinin önüne geçip
    Beni burda kime bırakıp gidiyorsun demiştin.
    Ne anam var ne babam...
    Ebutalip bırakmamıştı bu yüzden.


    Sensizliğin ızdırabıyla inleyen ümmetini kime bırakıp gidiyorsun Ya Rasûlallah!
    Bırakma bizi ki; Allah;
    Sen onların içindeyken onlara azab edecek değiliz buyuruyor.
    Bırakma bizi!
    Hayatı seninle öğretti Rahman.
    Kulluğu seninle tanıdık.
    Duayı senden öğrendik sevgili!
    Hz Ömer umre için senden izin isteyince,
    “Kardeşcik” dedin ona,
    Kardeşcik, duanda bana da yer ayırır mısın?
    Bizler Ömer değiliz ama
    Bütün dualarımız senin için

    Ey Rabbimiz!
    Rasulünü anışımızdan haberdar et!
    O’na binler salat, binler selam!
    Habibine Makam-ı Mahmut’u ver
    O’na vesileyi lutfet.
    O’nu refik-i Âlâya yükselt
    Bizi de affet
    O’nun hatrına affet
    Zatının hatrına Affet.




  8. 7
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    SÖZÜN ACIYDI

    Sözün acıydı, yolun dolambaçlı...
    Yedi uzun yıl geçerek
    Yedi yıl dolaştın durdun...

    İçimden bir his şöyle diyor:
    Ayrıl arkadaşlarından istasyonda
    Sabahleyin git kente
    İliklenmiş ceketinle
    Bir dam ara
    Ve bir arkadaşın çalarsa kapını
    Aç! Haaa...Açma...
    Yine de ört hislerini

    Rastlarsan ana babana
    İstanbul'da ya da başka bir yerde
    Yürü git yabancı gibi
    Yok ol köşede
    Tanıma!
    Sana armağanları olan şapkayla gizle yüzünü
    Göster! Aaah! Gösterme, gösterme yüzünü
    Yine de gizle, ört hislerini

    İşte burada ye şu eti, çekinme
    Git rastgele bir eve yağmur yağınca
    Otur bir sandalyeye
    Ama çok kalma
    Şapkanı da unutma
    Söylüyorum sana
    Ört hislerini

    Ne söylediysen bir daha söyleme
    Düşüncelerini bir başkasında bulursan tanıma
    Kimseye imzanı ya da resmini vermemişsen
    Kimsenin yanında bullunmamış ve kimseyle konuşmamışsan
    Nasıl yakalayabişlirler seni
    Ört hislerini...

    Dikkat! Ölümü düşündüğünde
    Mezar taşın olmasın yattığın yeri belirten
    Üzerinde bir yazıyla seni eleveren
    Ölüm tarihiyle seni açığa çıkaran
    Bir kez daha, son bir kez daha
    Ört hislerini...

    Sevdiğim söylüyor bensiz olamayacağını
    Bu yüzden kendime dikkat ediyorum
    Yolda yürürken önüme bakıyorum
    Ve korkuyorum her yağmur damlasından
    Sanki beni ezeceklermiş gibi...

    Sen yine de bana bakma
    Ne giydiğini yaz bana
    Sıcak tutuyor mu?
    Uyuduğun yeri yaz bana
    Yumuşak mı?
    Nasıl göründüğünü yaz bana
    Yüzün aynı mı?
    Sorulardır sana bütün verebildiğim
    Ve gelen yanıtları kabullenmeliyim
    Yorgunsan uzatamam elimi
    Ya da açsan besleyemem
    Sanki bu dünyada hiç yokmuşum
    Unutmuşum gibi seni...

    Sözün acıydı, yolun dolambaçlı...
    Yedi uzun yıl geçerek
    Yedi yıl dolaştın durdun...




  9. 8
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    AŞKINA
    Sana aşık olanların
    sana aşkla yananların sevdası var içimde
    her birinin gözlerinde bir mekke
    yüreğinde medine-i münevvere yaşıyor
    sana hasret duyanların,
    yalnız seni ananların özlemi var içimde
    gözlerinde senden kalma bir haya
    sözlerinde muhabbetin yaşıyor.taşlar yağsa üstlerine ey nebi!
    Taifteki şefkatin var.
    Kovulsalar yurtlarından
    medine’ye hicretin var.
    Terk edilse bir köşede
    dost olarak himmetin var.
    Sıddık misal sadıkların
    ömer sözlü adillerin
    osman yüzlü, ali gözlü ümmetin var.
    Hem kur’an’ın, sünnetin var




  10. 9
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    SENİN GİBİ

    Seni seven senin gibi olmalı
    Ve senin gibi sultanım. Allah’a kul olmalı
    Namaz, gözünün nuru…
    Sen namaz için mihraba yaklaşınca
    Yüz yirmi bin peygamber geçer sağına…
    Solunda ashabı güzinVe saf saf melekler
    Sonra milyonlarca veli Edeple ardına geçer
    Müminler sıra sıra…
    Canlı cansız tüm varlık …
    Sen namazdasın ve kainat ardında…
    Uzanır öpülesi ellerin
    O nurlu ellerin Rahmanın dergahına uzanır
    İsteyen sensin ; veren Allah ! İste sen,
    “Rabbin sana verecek eve sende hoşnut olacaksın ”
    Sen iste ki Allah’a yakarışın yüreklerimizi yaksın iste ki ,
    Alemler sesini sensi katsın
    “ Ver, ne olur Allah’ım !
    Habib’in ne istiyorsa bize de ver Allah’ım !




  11. 10
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    ASHÂB-I MUHAMMED

    Ne zaman saadet asrını düşünsek,
    Arkadaşlarından,
    O güzîde ashabından biri ağlar gönlümüzde.
    Önce sen ağlarsın.
    Abdullah bin mesud’a
    “ Bana kuran oku” demiştin.
    “Ya Rasulallah! Kur’an sana indirilmişken
    Sana mı kur’an okuyayım” demişti.
    “O’nu başkasından dinlemeyi de severim” buyurmuştun
    İbn’i mesut nisa suresini okumuş,
    Bir ayete gelmişti:
    “Her ümmetten birer şahit,
    Onların üzerine de Habibim
    Seni bir şahit olarak getirdiğimiz zaman
    Onların hali nice olur”
    “Şimdi yeter” demiştin.
    İbn-i mesud gözlerini kaldırıp bakmıştı sana,
    Gözyaşların mübarek sakalına inmişti.

    Hani bir defasında ashabına kuran okuyordun;
    “ Sakının o ateşten ki
    Onun yakıtı insanlar ve taşlardır” diyordun.
    Önünde oturan siyahi bir adam,
    yüksek sesle ağlamaya başlamıştı.
    O ağlayışa Cibril inmişti semadan.
    “ Ya rasulallah, huzurunda ağlayan bu zat kimdir?” demişti
    Sen de
    “ Habeşli biri” demiş ve onu övmüştün.
    Cebrail’se şu müjdeyi vermişti;
    “Allah buyuruyor ki:
    İzzet ve celâlime, arş üzerindeki hakimiyetime yemin ederim ki
    Dünyada benim korkumdan ağlayan bir kulun gözünü
    Cennette çok güldüreceğim.”



    Ne zaman saadet asrını düşünsek,
    Arkadaşlarından,
    O güzîde ashabından biri
    Hesap gününden korkar gönlümüzde.



    Şeddat bin evs korkar yatağına girdiğinde
    Sağına soluna döner durur, uyuyamaz.
    “Allah’ ım!” der,
    “ Cehennem ateşi uykumu kaçırdı”
    Sonra kalkar sabaha kadar namaz kılar.
    Ebu derdâ düşer gönlümüze:
    “Keşke ailemin koçları olaydım da
    Kendilerine misafir geldiğinde beni yedirselerdi.” der.
    Imran bin husayn’ düşer gönlümüze;
    “Keşke bir tepede kül olaydım da
    Fırtınalı bir günde rüzgâr savursaydı.” der.



    Ne zaman saadet asrını düşünsek,
    Arkadaşlarından,
    O güzîde ashabından biri
    Peygamber sevgisini öğretir bize.



    Ashabından biri sana gelmişti;
    “Ya Rasulallah” demişti
    “Seni o kadar çok seviyorum ki
    Aklıma geldiğinde gelip seni görmesem
    Canım çıkacak gibi oluyor.
    Sonra ahireti düşünüyorum.
    Cennete girsem bile
    Seninle birlikte olamayacağım
    Aşağı mevkilerde kalacağım
    Bu da zoruma gidiyor.
    İstiyorum ki ahirette de yanında olayım.”
    Sen de;
    “Kişi sevdiğiyle beraberdir” buyurmuştun.



    Abdurrahman bin Sad anlatıyor Ya Rasulallah!
    Diyor ki;
    “Bir gün Ömer’in oğlu Abdullah’la otururken ayağı kasılıp kaldı.
    Ayağına ne oldu? dedim
    Şuradan itibaren sinir toplandı, dedi
    Ben de dedim ki,
    En çok sevdiğin insanın adını an da iyileşsin.
    “Ya Muhammed!” dedi ve hemen ayağını uzattı.”



    Ya rasulallah,
    Sen abdest aldığında
    Ashâb-ı Güzîn efendilerimiz koşarak
    Abdest suyunu alır yüzlerine sürermiş.
    Bir defasında sormuşsun;
    “Niçin böyle yapıyorsunuz?”
    “Bereket ve hayır umuyoruz” demişler
    Sen de buyurmuşsun ki;
    “Allah ve Rasulünün sevgilisi olmak isteyen,
    Doğru söylesin, emanete riayet etsin,
    Komşusunu incitmesin.



    Ne zaman saadet asrını düşünsek,
    Arkadaşlarından,
    O güzîde ashabından biri
    Hamd eder Allah’a, şükrü öğretir bize



    Eba Eyyûb-el Ensâri ona öğrettiğin kelimeleri söyler;
    “Allah’tan başka ilâh yoktur. Mülk ve saltanat O’nundur.
    Hamd O’nun hakkıdır, O’nun ortağı yoktur.”




  12. 11
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    MEDİNE’DE ZAMAN

    Medine’de sabah başkadır.
    İnsanlar sevinçle uyanırlar,
    Ezan-ı Muhammedi yükselir.
    Mescid-i Nebevi’den
    Ve Medine sokakları
    Bayram yerine döner.
    Bir dede hanımının elinden tutarak yürür.
    Bir çocuk mescidin bahçesinde koşar özgürce
    Sabaha kadar yeşil kubbeyi seyreden bir genc
    Tebessüm ederek girer babus selam kapısından
    Yeşil elbiseleriyle mescidde hizmet edenlere imrenir
    Bir peygamber aşığı…
    Bir peygamber aşığı Ümmet-i Muhammed’i koklar
    Gözlerini yumarak…
    Bir kuş uçar cennet bahçesinin üstünden.
    Bir tekbir yayılır boşluğa.
    Bir hasret dillenir yüreklerde
    Ve “Bir” olana ibadet edilir.
    Kimi ravza-i mutahhara’da kılar namazı
    Kimi ashab-ı suffenin yerinde
    Şemsiyelerin altında saf tutar kimi
    Kimi mescidin bahçesinde.
    Ve hıçkırıklarla secdeye kapanırlar.

    Sonra otellere dönülür
    Güneşin huzur veren ışıklarıyla.
    Yeni kafileler girer medineye
    Otellerin arasından yeşil kubbeyi arayan gözler
    Salat-ü selamlarla yıkanır.
    Kimi kafileler
    Cennetül Bakî’dedir.
    Kimisi Medine’yi dolaşır otobüslerle
    Mihr Ali abiden Uhud’u dinler.
    Hz. Hamza’yı dinler.
    Asr_ı Saadeti yaşar Peygamber misafirleri.

    Medine’de öğle başkadır.
    Güneş ikindiye kadar yalnızdır Medine sokaklarında
    Çünkü Güneş kıskançtır.
    Habîb-i Zîşan’la başbaşadır.
    Kainatın güneşinden güç katar gücüne.

    Ve ikindi namazından sonra
    Dükkanlar açılır.
    Buhurdanlıklarda tüten kokular
    Nazlı nazlı etrafa yayılır.
    Kasr-ı halife oteline giden bir babaanne
    Yolda torunlarına oyuncaklar alır
    Hurmaları yüklenmiş bir delikanlı
    Eşiyle birlikte yürür
    Melekler tebessüm eder onlara
    Dua eder.
    Bir kasetçiden Kabe imamlarının sesi yükselir.
    Vahyin yıkadığı yüzler dolaşır pazarlarda
    Medine halkı güler yüzlüdür.
    Çünkü onlar Ensar’ın torunlarıdır.
    Rasulullah’ın komşularıdır.
    Çok hassastır kalpleri.
    Bunu bilen bazı misafirler
    Mescid-i Nebevi’de kazandıklarını
    Hayatları pahasına korumaya çalışır.
    Ama bazıları
    Sanki sadece alış verişe gelmiş gibi,
    Kavga gürültüyle geçince günleri
    Ve Unutunca Medine’yi
    “Yazık oldu” der melekler
    Milyarlarca insanın içinden seçildi
    Buraya geldi
    Ama yazık etti, yazık etti.

    Medine’de akşam başkadır.
    Zemzem bidonlarından zemzem içilir
    Ve ikram edilir yanındakilere.
    Şemsiyeler kapanır yavaşça,
    Kubbeler açılır.
    Gökyüzü tüm ihtişamıyla meydana çıkar.
    Kimse yıldızları fark etmez nedense
    Kainatın güneşinin yanında yıldızlar farkedilmez.
    Ebuzer gıfari caddesini yağmur ıslatmasa da
    Hasret gözyaşları ıslatır.
    Sıra sıra dizili ankesörlerden
    Farklı dillerde konuşmalar yapar.
    Farklı renklerde insanlar.
    Heyecanla konuşan biri şöyle der:
    “İnanamazsın, şu anda seninle konuşurken
    Mescid_i nebevi’ye bakıyorum.
    On tane minare sanki arşa yükselmiş gibi.
    Öyle heybetli görünüşleri var ki anlatamam.
    Bu gün ikindi namazını Ravza-i mutahhara’da kıldım
    Hem de Hz.Aişe sütununun önünde.
    Allah sana da nasip etsin.
    İnşallah dönünce anlatırım.

    Medine’de gece başkadır.
    Peygamber misafirleri dalınca uykuya
    Melekler iner Kubbetül Hadra’ya.
    Ve uzaklarda, çok uzaklarda
    Medine hasretiyle yanan yüreklerden
    Selamlar iletilir Sultanlar sultanına.
    “Ya rasulallah” demiştir biri
    “Bu yıl da nasip olmadı Medine’ne gelmek!
    Ravza’nın kokusunu koklamak nasip olmadı.
    Umre’ye gidenleri görünce boğazıma bir şey takılıyor.
    Hep selam gönderiyorum sana
    Geçenlerde umreden dönen bir arkadaş
    Tespih verdi bana. Medine’den almış.
    Tespihi sabaha kadar kokladım.
    İnşallah bu yıl gelirsem o tespihi de getiricem.
    Sana salat ve selam olsun ey gönlümün sultanı.

    Medine’de zaman başkadır.
    Medine’de herşey bir başkadır.




  13. 12
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    KERBELA

    Hicretin dördüncü yılı.
    Birer yıl arayla Medine'de iki doğum,
    İki bayram, iki ay parçası…
    Yeryüzünün en hayırlı dedesinin gözbebekleri doğuyor.
    Rasûl-üs Sakaleyn'in kokladığı reyhanları
    Fatıma't-üz Zehrâ'nın körpecik fidanları
    Ali'yi Mürteza'nın eşsiz kahramanları doğuyor.
    Cennet gençliğinin iki seyyidi.
    Ehl-i Beyt'in ilk nazlı çiçekleri…
    İki ay parçası, " merhabadiyor o incecik sesiyle
    İsimlerini Rahman koyuyor, Cebrail nefesiyle
    Siz onlara Allah'ın iki lütfu diyin;
    Birinin adı Hasan; diğerinin Hüseyin.
    Zaman, saadetli günleri yaprak yaprak okurken
    Onlar peygamber dizinde büyüdüler
    Ve zaten onlar semâda büyüktüler.

    Bir gün peygamberlerin incisi oturuyorlar.
    Hasan'
    la Hüseyin
    Birbirlerini yakalama oyununda…
    Buyurdular;
    " Ha Gayret Hasan! Göreyim seni, yakala Hüseyin'i."
    Hz. Ali; " Ya rasulallah!diyor,
    " Hüseyin'den taraf olmanız gerekmez mi?
    Hüseyin daha küçük."
    Rasulullah buyuruyorlar;
    " Baksana! Cebrail de Hüseyin'i tutuyor;
    Ha gayret Hüseyin! Göreyim seni diyor."

    Yine birgün,
    Efendimiz, ashabıyla yürüyorlar.
    Hz. Hüseyin çocuklarla oynuyor.
    Peygamberimiz, ellerini açıyor;
    Tutmak için Hüseyin'i…
    Hz. Hüseyin, bir oraya bir buraya kaçıyor.
    Ve gülerek yakalıyor onu, Nebiler serveri.
    Bir elini kafasının arkasına,
    Öbür elini, çenesinin altına koyup öpüyor, kokluyor, öpüyor.
    Sonra zamana ve mekana sesleniyor;
    " Hüseyin bendendir, ben de Hüseyin'denim!
    Allah'ı seven Hüseyin'i sever!
    Hüseyin, torunlardan bir torundur."
    Ve bir gün Cebrail bir haberle gelir;
    Hüseyin Fırat kıyısında şehit edilecektir.
    Orası, üzüntülü, tasalı, mihnetli ve belalı bir yerdir.
    Kerb-ü beladır!
    Orası Kerbeladır!

    Hicretin altmış birinci yılı.
    Aylardan Muharrem…
    Kan renginde fırat

    Kan renginde yakamoz.
    Ve dudaklar susuz,
    Yürekler susuz…
    Kerbelada bir oğul var,
    Yoluna oğullar feda.
    Bir
    torun, Kerbelada…
    Dedesinden elli yıl uzakta.
    Onun gibi bembeyaz giyimli
    Bembeyaz yüzlü.
    Atının üzerinden sesleniyor
    Kalpleri mühürlü olanlara
    Merhametten yoksun olanlara;
    " Ben Peygamberiniz Aleyhisselamın kızının oğlu değil miyim?
    Ben Hz.Muhammed Mustafa'nın torunu değil miyim?
    Şehitler seyyidi Hamza, babamın amcası değil mi?
    Çift kanatlı şehit Cafer, benim amcam değil mi?"

    Kerbelada bir oğul var,
    Çevresinde Yeminler ediliyor şehadete.
    Ve birbir toprağa düşüyor yiğitler
    Ehl-i Beyt'in solan ilk çiçeği Aliyyül Ekber'di.
    Sonra sıra sıra soldu civanlar;
    Avn b. Abdullah b. Cafer,
    Muhammed b. Abdullah b. Cafer,
    Abdurrahman b. Akîl,
    Cafer b. Akîl…
    İşte bakın, biri daha yürüyor ölüme;
    Hz. Hasan'ın oğlu Kâsım!
    Onun da yüzü ay parçası.
    Elinde kılıç, üzerinde gömlek ve pelerin.
    Ayak sandallarından birisinin bağı kopmuş.
    Başına bir kılıç iniyor,
    Ve " Amca!diyerek yüz üstü düşüyor kerbela'ya.
    Kerbela'da bir oğul var
    Bir şahin var.
    Kucağında üç yaşında bir seyyid;
    Adı abdullah!
    Ve bir ok, Abdullah'ı boğazından vuruyor
    Hz. Hüseyin, kanla dolan avuçlarını yere boşaltıyor
    " Yâ Rab!diyor.
    " Bize göklerden yardım etmeyeceksen,
    Hakkımızda ondan daha hayırlısını ihsan et."

    Hicretin altmış birinci yılı
    Muharrem ayının onu…
    Bir şehit var kerbelada
    Tam otuz üç mızrak yarası,
    Otuz dört kılıç yarası
    Ey Muhammed'im nerdesin nerde?
    Hüseyinin başı bir yerde; gövdesi bir yerde!
    Bu Hz. Zeyneb'in feryadıdır dedesine;
    " Ey Muhammed'im! Ey Muhammed'im!

    Sana göklerdeki melekler salatü selam getiriyorlar.
    Hüseyin ise şu otsuz bozkır çölde
    Tozlara, topraklara, kanlara bulanmış,
    Azaları kesilmiş yatıyor.
    Ey muhammedim! senin kızların esir edilmiş,
    Zürriyetin hep öldürülmüş.
    Sabah yelleri onların üzerine toz toprak savuruyor."

    Abdullah bin Abbâs da, o gün Medinede
    Rasulullah aleyhisselam'ı görür rüyada
    Yanında içi
    kan dolu cam bir bardak vardır,
    Ve şöyle buyurur:
    " Benden sonra Ümmetimin yaptığı şeyi biliyor musun?
    Hüseyin'i şehit ettiler.
    Bu, Onun ve ashabının kanlarıdır.
    Bunu Allah'a sunacağım."

    Ya Rasulallah!
    Biz asırlar sonra geldik.

    Eğer o gün olsaydık Kerbela'da
    Allah'a kasem olsun ki
    Ashabının seni koruduğu gibi
    Korurduk Ehl-i Beyt'ini
    Ya da o uğurda verirdik canımızı.
    Bu sözümüzün bir isbatı olarak
    Bu gün biz senin kapındayız.
    Taşıdığımız ehl-i beyt isimleri.
    Kimimiz Ali, kimimiz
    fatıma
    Kimimiz hasan ve hüseyin.
    Ve iftiharla senin ismini taşıyor çoğumuz.
    Allah ruhumuzu senin kapında
    Ehl-i Beytine layık olduğumuz bir anda alsın.
    Aliyi Asğar'la,
    Zeynelabidin'le her asırda hüseyni çiçekler açarken
    Yanaklarında peygamber busesi,
    Ve her biri senden bir koku taşırken çağlara.
    Allah, bizi onlardan ayırmasın.
    Bizi senden ve rızasından ayırmasın.




  14. 13
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    MEKKENİN FETHİ

    Her şey bir şiirle başladı.
    Peygamber huzurunda okunan bir şiirle…
    Kızgın kum fırtınalarından,
    Adem vadisinden kopup gelen bir şairle…
    Ardında kırk süvari,
    Ve alev alev yanan gözlerinde ihanet haberleri.
    Bu şair, huzaa kabilesinden Amr bin Salim'di.
    En üst perdeden okudu şiirini,
    Ve gözlerini kırpmadan dinledi Nebi;

    " Kureyşîler sana verdikleri sözde durmadılar,
    Hudeybiye'de seninle yaptıkları misakı bozdular.
    Bizi Vetir'de,
    Kendi yurdumuzda gafil avladılar.
    Benim kimseyi yardıma çağırmayacağımı,
    Çağıramayacağımı sandılar."

    Dedi ve durdu.
    Şair ağlıyordu.
    Peygambere çevrildi tüm gözler
    Ve o an tutuldu nefesler.
    Sahabenin başları yere değiyordu,
    Çünkü mübarek alınlarındaki damar belli oluyor,
    Peygamber celalleniyordu.

    " Ey Nebi!
    Allah'ın kullarını yardıma çağır,
    İçlerinde Allahın Rasulü de olsun
    Yapılan zulme, öfkesinden renkten renge girsin,
    Ve büyük bir ordunun başına geçip,
    Denizler gibi köpürerek akıp gelsin."

    Şiir bitmişti,
    Şair de bitmişti.
    Gözler hâlâ peygamberdeydi,
    Allahın râsûlü, ridasını toplayıp ayağa kalktı!
    Ve sahabe ayağa kalktı.
    Şimdi konuşan peygamberdi;

    " Eğer kendime yardım ettiğim şeylerle
    Huzaalara yardım etmezsem,
    Ben de yardım görmeyeyim.
    Varlığım kudret elinde olan Allah'a andolsun ki,
    Kendimi ve ev halkımı koruduğum gibi,
    Bunları da koruyacağım.
    Şimdi haber salın yeryüzüne!
    Allah'a ve Ahiret gününe iman edenler Medine'de toplansın."
    Medine dağlarında savaşın ritmi,
    Sokaklarında peygamber sessizliği…
    Konuşmuyor nebi
    Hane-i saadet'te kılıçlar bileniyor
    Hane-i Saadet'te zırhlar temizleniyor
    Ve şehirlerin anası gülüyor.
    Mekke-i mükerreme uzaktan gülüyor.

    Gül ey Mekke! Gün senin günündür
    Gün senin fetih günündür.
    Gül ki, bu dönüş sanadır.
    Baksana,
    Dün bağrından koparılan yiğitler dönüyor sana
    Erak topraklarını savuran rüzgar dönüyor önce
    Ardından büyük bir birlik;
    Başlarında Halid bin Velid!
    Arkadan ey Mekke!
    Senin topraklarında yaşarken
    Rabbim Allah'tır dedi diye sövülen,
    İşkence gören,
    Her tarafı kıpkızıl kurban taşları gibi
    Kan içinde kalan muhacirler geliyor.
    En önde Zübeyr bin Avvâm geliyor
    Hani sekiz yaşında müslüman olan
    Hani onbeş yaşında senden koparılan
    Amcası onu bir hasıra sarmıştı hani
    Ateş dumanına tutmuştu
    Küfre dönsün diye.
    Ama o dönmedi küfre
    Ve peygamber yıldızlarından biri olarak
    En önde sana dönüyor ey Mekke!
    Sonra bir bölük halinde Beni gıfarlar geliyor!
    Bayrakları Ebu Zer Gıfari'nin elinde…
    Şu müslüman oluşunu Kâbede ilan edince
    Bayılana kadar dövülen Ebu Zer geliyor.
    Eslemler geliyor bölük halinde
    Müzeyneler bin kişilik alayla geçerken çölden
    Tekbir sesleri geliyor göklerden
    Ey Mekke başka kimi bekliyorsun söyle!
    Hz.Hamza'yı mı?
    Musab bin umeyr'i mi?
    Onlar,
    Şehitler ordusuyla tebessüm ediyorlar sana
    Ve baksana
    Gözleri ışıl ışıl
    sana yaklaşan ve tozu dumana katan
    bir alayı seyrediyorlar
    Kapkara bir taşlığı andıran bu alay da kim
    Bir hareketlilik semada…
    Bunlar ölüme susamış savaş erleri Ensâr!
    Ve en ortada simsiyah sarığıyla Yâr!
    O an Peygamberler ayakta,
    Melekler ayakta
    Şehitler ayakta…
    Ey Mekke Kalkabilirsen sen de kalk
    Çünkü gönüllere safâ geliyor
    Hazreti Muhammed Mustafa! geliyor

    —–
    Sekiz yıl geçti aradan
    Sensiz tam sekiz yıl geçti…
    Gittiğin gece
    Uzaktan dönüp Kâbe'ye bakınca;
    " Mekke!demiştin,
    " Sen benim için bütün dünyadan daha değerlisin
    ama senin insanların beni rahat bırakmıyor"
    deyip gitmiştin.
    Yıldızlar da seninle birlikte gitmişti.
    Kapkaranlık geceler kalmıştı ardında.
    Mekke öksüz kalmıştı.
    Ve Mekke çocukları…
    Çocuklar hep
    Sümeyye'nin toprağa düştüğü yerde oynadı,
    Habbâb bin Eret'in ateşe atıldığı yerde oynadı
    Hane-i Saadetin üzerinde
    Sevr mağarasından kalma güvercinler bekledi seni .
    Kâbe-i Muazzama'da namaz kılışını özleyen Hârem,
    Haticetül Kübrâ'nın hatıraları,
    O gül kokuna hasret kalan sokaklar bekledi seni.
    Şimdi Kasva'dan inmez misin Ya Rasulallah!
    İnmez misin ki,
    Ayaklarından öpsün mekke toprakları
    Ve kaldırmaz mısın başını ki
    Nur çehreni seyretsin âlem

    İşte Rasulullah'ın nur yüzü göründü.
    İşte Rasulullah bakıyor.
    Başında yemen işi simsiyah bir sarık.
    O Alnındaki nura kurban olalım.
    Rasulullah Kâbe'ye bakıyor.
    Ve işaret ediyor Hz. Bilâl'e…
    Bilâl, Kabe-i Muazzamâ'nın üzerinde…
    Şimdi Bilâli dinlesin yer ve gök.




  15. 14
    muvahhidim herşey O'nun için..!
    muvahhidim
    herşey O'nun için..!

    Üye No: 78968
    Mesaj Sayısı: 714
    Tecrübe Puanı: 10
    Yer: جَنُوبُ تُرْكيا

    ŞEMAİL

    Ne uzun ne kısa kararında boy
    Soyu İbrahimden ne asil bir soy
    Saçları hoş siyah dalgalı bir koy
    Kemâlini giydir beni benden soy

    lemlere rahmet yüzünü göster
    Bu kul varlığından soyunmak ister
    Güneş pervânesi o güzel yüzün
    Nurundan ışığı vardır gündüzün
    Solmaz bir gül rengin ne kış ne güzün
    Tecelli ediyor yüzünde özün

    Hasretim, yanarım, yüzünü göster
    Kölen bu devletle avunmak ister
    Simsiyah gözlerin âhû misâli
    Dâim Hakka bakar her an visâlin
    Beyazı ölçüsü gözde kemâlin
    Kaşların sûreti gökde hilâlin,
    Râzıyım rûyada yüzünü göster
    şık maşukuna can sunmak ister

    Bir tutam sakalın birkaçı beyaz
    Mübarek vücudun serin kış ve yaz
    Cânımı yoluna kurban etsem az
    Dostlar defterine köleni de yaz
    Açıver kapını yüzünü göster
    Gönül hasretinden yakınmak ister

    Duyular mükemmel, dişleri inci
    Kokusuna tutkun, yaşlısı genci
    Yürürken koşmadan olur birinci
    Kapına gelmiş bir garip dilenci
    Açıver ne olur yüzünü göster
    Garip ayağına kapanmak ister

    Yukarıdan aşağı heybetle iniş
    Yürüyüşünde var hep bu görünüş
    detin baktığın tarafa dönüş
    Bize nasip olsun hayırlı bir düş
    Kerem et ne olur yüzünü göster
    Kim böyle bir düşten uyanmak ister

    Seni ilk görenler korku çekermiş
    Sonra ülfet eder hemen severmiş
    Benzerini asla görmedim dermiş
    Erenler yolunda giderek ermiş
    Benzeri bulunmaz yüzünü göster
    Gönüller nurunla yıkanmak ister

    Zâtının nûrundan vermiş sana can
    Hilkate ruhunla başlamış Rahman
    Yûsufta yok sende olan hüsnü an
    Ahlâkındır Senin, mûcize Kur'an,
    Alemlere Rahmet, cemâlin göster
    Kölen rahmetine sığınmak ister

    Ümmetin üstüne titreyen sensin
    Müjdeci, uyaran, gel diyen sensin
    Kulunu Allah'a sevdiren sensin
    Gecemi gündüze çeviren sensin
    Ey Hakkın şâhidi yüzünü göster
    Kul şehâdetinle tanınmak ister

    Hakkın halilisin, habibi sensin
    Gönüllerin eşsiz tabibi sensin
    En güzel hutbenin hâtibi sensin
    Ümmetin en büyük nasibi sensin
    Aşkımın Leylası yüzünü göster
    Gönül seni gözden sakınmak ister

    En güzel, en üstün ahlak senindir
    Cömertlikte kemâl el-hâk senindir
    Şefaatte en son durak senindir
    Miraç senin, Refref, Burak senindir
    Sen gördün, bize de cemâlin göster
    Pervâne şem'ine hep yanmak ister




+ Yorum Gönder
Git 124 Son